Brendiranje starih naroda

Najkasnije od Bass Aleovog crvenog trougla (službeno “prvi registrovani zaštitni znak”), brendovi su počeli zauzimati visoko mjesto u modernom Zapadnom društvu. Smatralo se da je brendiranje na Zapadu počelo zajedno sa Industrijskom revolucijom, ali najnovija studija objavljena u „Current Antropology-u“ nalazi tragove brendova mnogo prije modernog kapitalizma, čak i prije moderne Zapadne civilizacije.

David Wengrow u svom djelu, “Prahistorijsko brendiranje proizvoda” dovodi u pitanje mišljenje da brendiranje nije imalo neki značaj prije Industrijske revolucije. Wengrow nudi dokaze da su oznake na starim kontejnerima (za koje se dugo smatralo da su bili jednostavni identifikatori) zajedno sa načinom produkcije i distribucijie proizvoda ustvari bile jedna vrsta strategije brendiranja. Ove strategije imaju duboke izvore u kulturi i temeljima spoznaje civilizacija Egipta i Iraka, a sežu nekoliko hiljada godina unazad.

Potreba za brendiranjem se javila kada su “velike ekonomije” počele masovnu proizvodnju stvari kao što su naprimjer alkoholni napitci, kozmetika i tekstil. Stari narodi su imali strogu kontrolu kvaliteta proizvoda, a kao i danas, imali su problem dostavljanja svojih proizvoda konzumentu.

U kompleksnim velikim društvima, proizvodi moraju proći tzv.”nexus of authenticity” (povezanost sa originalnošću). Kroz historiju je ovo povezivanje poprimalo razne oblike: povezanost sa preminulim precima, bogovima, vladarima, poslovnim guruima, medijskim ličnostima do glavnog fetiša postmoderne – povezanosti sa originalnošću vlastitih modnih pravila.

Iako se kapitalizam i brendiranje savršeno nadopunjuju, oni imaju različite izvore. Wengrow je pokazao da je brendiranje milenijumima služilo ljudskoj potrebi da nađe vrijednost u dobrima koje konzumiramo.

Komentari (0)

RSS feed Comments

Napišite komentar

Ime

Email

Website

Naslov

Komentar

smaller | bigger

Subscribe via email (Registered users only)

Upišite prikazane znakove

Dodaj konetar